Ik heb levenslang door de vechtscheiding van mijn ouders

Ik heb levenslang door de vechtscheiding van mijn ouders

En dan was je afgelopen 2 weken met deze blog bezig, was ik bijna klaar was de hele tekst weg..

Dus kan weer opnieuw beginnen..
Elk klein dingetje wat negatief is, brengt dus af en toe agressie..
Toen dit dus gebeurde dat alle tekst dus weg was had ik dat ook flink..
Uit boosheid ga je dan met dingen gooien, niet echt slim, maar je gevoelens kun je dus niet kwijt, en dan gooi je met dingen.
Gelukkig was het maar 1 kopje die toevallig voor me lag maar baal er wel van, want de rommel ervan is ook niet fijn..

 

 

Aantal jaren geleden

Een aantal jaren geleden had ik hier veel last van, dat ik dus veel servies heb stuk gegooid..
Totaal niet slim. Het was een langere tijd goed gegaan. tot afgelopen zaterdag. Toen sneuvelde er weer een kopje.
Een aantal jaren geleden wist ik niet waardoor die woede aanvallen kwamen. Was toen nog niet achter de waarheid van mijn ouders..
Ik had net mijn een eigen woning in Heemskerk en was toen ook erg eenzaam. Familie kwam niet.  Zelfs mijn moeder vond het toen al te moeilijk om langs te willen komen.
1 keer is ze langs geweest met mijn zus toen ik net mijn eigen woning had. Namen toen een kijkje in mijn woning. Vroeg ze wat te drinken en keken elkaar eerst aan van wel of niet. Uiteindelijk namen ze thee en hielden hun jas aan. Dronken binnen 5 minuten hun thee op en weg waren ze
Dat was echt heel naar om te zien, dat ze dan op visite komen en binnen no time weer weg waren..
Even tijd vrij maken voor mij, dat konden ze gewoon niet..

 

Op visite

Ik heb ze altijd gevraagd of ze gewoon eens gezellig op de koffie wilde komen. Nooit is dat er van gekomen, behalve die ene keer dat ik mijn huisje kreeg..
Ik ben wel altijd iemand geweest die bij hun langs kwam voor de koffie. Andersom nooit..
Dat heeft me altijd wel veel gedaan, waarom kwamen ze niet?

Depressief

In de woning in Heemskerk merkte ik ook dat ik erg depressief werd..
Weinig contacten en ook had ik veel last van woede. Gooide ook veel kapot..
Woede uitbarstingen waar ik niet wist waar dat vandaan kwam..
Nu jaren later weet ik dat dit hoort bij het ouderverstotingssyndroom.
Mijn jeugd was geen fijne tijd na de vechtscheiding van mijn ouders. Ik was de zwarte bok van mijn moeder. Kon in haar ogen nooit wat goed doen. Hierdoor ook vele ellende mee moeten maken.

 

Vroeger op school ging het ook niet goed. Haalde ik slechte cijfers. Leerde nooit thuis. Had er gewoon weg geen zin meer in. Door de ellende thuis laat je helaas alles zitten en dan het examenjaar word je eruit gegooid bij je moeder.  Ik moest ik ineens bij mijn vader gaan wonen, die je dan al jaren niet meer heb gezien. Het laatste wat je hoorde is dat hij dood was.

Ik weet nu dat dit allemaal komt doordat mijn moeder mijn hele leven heeft verwoest. Mijn vader te ontnemen en ik dus levenslang moet leven met deze ellende..

De psychische klachten die hierdoor komen is te danken aan mijn moeder die heeft ervoor gezorgd. Dat ik depressief raakte en ook nog eens PTSS (posttraumatische stressstoornis) hierdoor ontwikkelt heb..

 

Kinderwens

Deze psychische klachten had ik niet hoeven krijgen in mijn jeugd. Ik had een gewoon normaal leven kunnen lijden. Gewoon een gezin zou kunnen hebben en gelukkig door het leven kunnen gaan..
Toen ik nog klein was heb ik vaak verteld dat ik heel veel kinderen wilde hebben. Een heel groot gezin, dat zag ik wel zitten..
Helaas kan ik dit nooit waarmaken. Door mijn moeilijke jeugd met veel ellende is mijn DNA schadelijk geworden met psychische klachten, waardoor ik dit weer door kan geven aan mijn kinderen.  Als ik ooit kinderen zou nemen, en uit ervaring, hoe ik vaak somber door het leven ga, wil je een kind echt niet aandoen..
Hierdoor is mijn kinderwens weg. Zal mijn vader nooit zijn kleinkinderen vast houden, want de kinderen van mijn zus, zal hij nooit in zijn handen krijgen..

Het ergste is dat mijn moeder hier al op uit was voordat wij werden geboren. In de papieren van de inzage van raad van kinderbescherming is duidelijk te lezen dat mijn moeder er al op uit was voordat wij werden geboren.

Instanties

Ik kan er niet bij dat instanties die kinderen moeten helpen ze juist nog meer vernielen.
Instanties weten toch dat kinderen met beide biologische ouders op moeten groeien.

Vaders krijgen te vaak te maken met onrecht met omgang van biologische kinderen. In de praktijk zijn vaders al ongelijkwaardige positie ten opzichte van moeders. Moeders hebben de regie. Met of zonder rechtelijke uitspraak.

In de praktijk komen ze vaak de dwangmaatregel niet na van de rechter

 

Beide ouders nodig

Moeders overtreden de wet en krijgen als beloning hun zin. En krijgen vaak omgangsverbod tussen vader en kind.
Moeders strijden hardnekkig, waardoor uiteindelijk vader vaak het contact met de kinderen verliest..

Helaas gebeurd dit ook steeds vaker nu andersom.  Vaak zijn het de moeders die dit voor elkaar krijgen, dat de vaders geen contact met de kinderen krijgen..

Ik ken ondertussen vele verhalen van moeders die hun kinderen hierdoor niet meer zien…

Het is naar dat rechters de ellende niet zien. Wat een vechtscheiding teweeg brengt (vaak zien ze het wel, alleen laten ze het gewoon gebeuren)

Het opgroeien zonder 1 van de ouders krijgt het kind niet alle bagage mee die hij/zij nodig heeft in het leven.

Met alleen opgroeien met een moeder krijg je vaak bange kinderen, en gaat het minder goed op school en komen de kinderen vaker in de problemen..

Zo ging het bij mij op school niet goed. Kan ik moeilijk voor me zelf opkomen..
En kan ik moeilijk vrienden maken..
Daardoor heb ik nog steeds weinig contacten en ben ik veel alleen en eenzaam.

Een moeder heb je nodig om geboren te worden, gezoogd te worden en leer je omgaan met gevoelens door te praten en getroost te worden..

Moeder

Tjaa dat heb ik ook al niet van mijn moeder geleerd om met mijn gevoel om te gaan en over mijn gevoelens te kunnen praten, want er werd niet naar mij geluisterd. Als ik wat zei, keek ze me raar aan alsof ik niet goed was…

Je moet het wel treffen met een moeder want helaas zijn niet alle moeders goed.
Helaas heb je ook vaders die niet goed zijn..

De vaders leren je

Vaders leren je om met lef en onbevangenheid de samenleving in te stappen..
avontuur en grenzen op te zoeken.
Veiligheid te ervaren in de buitenwereld, je leert agressie te reguleren..

Doordat ik niet met mijn vader ben opgegroeid mis ik dus de helft van de bagage wat je als ouders je moeten meegeven in het leven

Vaders hebben dus een heel andere invloed op kinderen, dan een moeder, daarom is het zo belangrijk dat kinderen met beide ouders opgroeien, ook al ben je gescheiden..
Kinderen hebben recht op beide ouders…

En zeker voor het opgroeien is dat heel belangrijk!

hulpverlening

Kinderbescherming en alle andere instanties zouden dit moeten weten, maar die negeren dit, waardoor kinderen extra vernield worden!!

Helaas blijven mijn zus en broertje de leugens geloven van onze moeder en als je dat eenmaal gelooft, is het moeilijk om dat gevoel kwijt te raken en dus te maken krijgen met totale vervreemding van  onze vader..

Ik weet dat mijn zus een aantal jaren geleden ook psychische hulp heeft gezocht, alleen weet onze moeder daar niks van, dat ze dat heeft opgezocht..
Waarom ze dat niet mag weten is erg vreemd. want waarom verteld ze dat niet?
Mijn zus en moeder vertellen elkaar alles
Waarom verteld mijn zus niet dat ze ook psychische hulp heeft gezocht
Of weet mijn zus ook meer, alleen durft ze niet te kiezen

Ik had graag dat mijn zus eens uit haar gehersenspoelde wereldje kwam, want ik denk dat mijn zus echt wel meer weet, alleen is ze flink gehersenspoeld.
Had mijn zus hiervoor hulp? en weet ze eigenlijk ook de waarheid?
De echte waarheid, alleen durft ze de confrontatie niet aan. Zal ze haar hele leven ermee moeten leven zonder het contact met onze vader te zoeken, ook al zou ze hem maar 1 keer ontmoeten met haar kinderen.. Dat zou heel mooi zijn, als ze dat zou doen

Extra treiteren

Een paar jaar geleden vertelde mijn moeder dat ik eens naar mijn broertje moest gaan kijken, die een kleine periode depressief is geweest, en hij er zelf uit is gekomen, en dat ik hem maar als voorbeeld moest zien..
Ten eerste het is niet bij hem vast gesteld, dus of het bij hem een depressie is geweest, is gokken..
En ik had liever ook geen last gehad van vele depressies, maar onze moeder heeft dit dus veroorzaakt..
Ik weet ook dat mijn moeder dit aangaf om nog eens extra te treiteren..
Daar was ze goed in..

De laatste tijd ben ik gewoon woedend op haar dat ik soms de neiging heb om haar wat aan te doen en naar haar huis te stappen…
Ik weet dat je daar niks mee oplost,maar de boosheid wat ik de laatste weken heb, is echt niet fijn..
Vele huilbuien gaan hierbij gepaard

Leven vernield

Ze heeft mij echt levenslang vernield..
Zelfs mijn kinderwens hiermee afgepakt!!!
En dat doet mij nog het meeste..

Dat ik nooit zelf kinderen zal krijgen ga je kapot aan..
Een leven tegemoet gaan zonder, eigen kinderen op de wereld te kunnen zetten, en eigenlijk eenzaam oud moeten worden…
Relaties niet aan kunnen gaan, dus letterlijk alleen en eenzaam..

En dan ook nog verplicht anti conceptie moeten gebruiken (prikpil)
Waarom?
Mijn kinderwens is allang verpest door mijn biologische narcistische moeder
Ik wil geen kind op de wereld zetten, die vele kansen heeft om net als mij depressief door het leven te moeten gaan, doordat mijn DNS schadelijke sporen achterlaat bij kind, zoals psychische ziektes, die ik hierdoor heb.

Ik heb levenslang dankzij de vechtscheiding van mijn ouders!!

Ouderverstoting brengt levenslang schade aan op kind en de verstoten ouder!!!

Niet elk kind hoeft hier hinder van te ondervinden soms beter geen contact als vader of moeder crimineel of wat is. Ik heb de kans niet gehad om een keuze te maken, die werd voor mij gemaakt.
Doordat mijn moeder dit anders voordeed komen dan het was. (kan per persoon verschillen)
Ik ben er van bewust, maar inmijn verhaal had ik wel mijn biologische vader nodig
Mijn vader had de leegte op kunnen vullen en dat is jammer dat mijn moeder dat niet toestond en dat om een reden die ik nooit zal begrijpen

Didi

didisdiary.nl

Ik ben Didi de Vries en kom uit Beverwijk. als peuter zijnde kwamen mijn ouders in een vechtscheiding terecht en hierdoor ben ik mijn vader verloren in mijn jeugd. Helaas vertelde mijn moeder leugens over mijn vader waardoor ik hem niet meer wilde zien. Nu schrijf ik over de gevolgen hiervan en hoop een verschil te zijn voor andere kinderen.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.