Internationale dag van ouderverstoting

Internationale dag van ouderverstoting

 

Internationale dag van ouderverstotingDinsdag 25 april 2017 is het internationale dag van ouderverstoting.

Wereldwijd word er dan aandacht gevraagd voor deze vorm van kindermishandeling.

Elk jaar krijgen duizenden kinderen namelijk te maken met een scheiding van hun ouders.

Vele kinderen verliezen door de scheiding 1 van hun ouders.

Het gevolg van ouderverstoting word door vele instanties niet herkend en ook niet erkend.

Kinderen mogen als ze minstens 12 jaar oud zijn, vaak kiezen voor 1 van de ouders. Wanneer ze jonger dan 12 zijn beslist de rechter samen met de ouders waar het kind gaat wonen. Vaak beslist de rechter dat kind bij de moeder zal gaan wonen. Vaders hebben hierbij al vaak minder rechten dan de moeder. Hierdoor is vaak de vader uit beeld voor jaren of levenslang.

 

Ben een kind van ouderverstoting

Als kind zijnde hoop je gelukkig te worden en het thuis goed te hebben. Helaas zijn mijn ouders in een vechtscheiding beland.  Toen ik 2/3 jaar oud was zijn mijn ouders gaan scheiden. Mijn moeder zorgde ervoor dat mijn vader geen contact meer kreeg met zijn kinderen.

Ouders gaan elkaar zaken verwijten en trachten de hulpverlening dusdanig te beïnvloeden dat het op den duur één van de ouders gaat geloven. Het gevolg hierin is dat vaak de reële en  onafhankelijke  visie op de werkelijke situatie verloren gaat.   Hierdoor werd alles aangenomen van wat mijn moeder vertelde en werd mijn vader niet geloofd.

De belangen van het kind gaan verloren in een vechtscheiding.

Regelmatig zijn kinderen dus een machtsmiddel wat word ingezet door  ouders van een scheiding.

De vechtscheiding van mijn ouders heeft veel impact gehad, waar ik nu nog steeds veel last van draag.

 

 

Voor de scheiding

Mijn vader en moeder hadden nooit ruzie voor de scheiding. Moeder wilde plotseling scheiden.  Ik weet wel dat mijn moeder een relatie had met de beste vriend van mijn vader, wat later dus mijn stiefvader werd. Mijn vader was ook nooit agressief.  Hij was ook altijd diegene die met ons weg ging naar verjaardagen. Moeder bleef altijd thuis. Vader werkte gewoon om geld binnen te halen voor het gezin. Wat normaal is lijkt mij.

In de scheiding gaf mijn moeder aan dat werk voor ging bij mijn vader dan gezin. Mijn moeder werkte niet, dus iemand moet toch geld binnen halen en dat was mijn vader.  Als mijn vader thuis kwam van zijn werk zat moeder vaak  samen met de beste vriend van mijn vader al te flikflooien. Op een dag besloot mijn moeder dus te scheiden en veranderde meteen ook de sloten van het huis. Mijn vader kwam er letterlijk niet meer in.  Moeder besloot ook meteen dat onze vader geen zeggenschap meer had en ook zorgde mijn moeder ervoor dat hij ons niet meer te zien kreeg. Ze deed er alles voor omdat voor elkaar te krijgen.

 

 

Jarenlang bang gemaakt voor ouder.

 

 

Ik was jarenlang heel bang voor mijn vader. Zo stond mijn vader voor de deur, en verstopte ik me achter de bank.   Ook stond mijn vader vaak te wachten als mijn zus en ik van school afkwamen. Vaak kwamen me onze vader tegen in de winkelstraat en ook vaak in de omgeving van ons huis.  We moesten hem dan een kus geven.  We voelde ons dan meteen heel vies en thuis komend maakte we ons meteen schoon.  Ik zie ons nog rennen over de winkelstraat.  Zo bang waren we voor hem..

Op een zomerdag sprong mijn vader over het hek de tuin in, waar mijn moeder de was van de lijn afhaalde.. Dat moment zat ik voor het raam en keek hoe mijn moeder toen bont en blauw werd geslagen. Hierdoor kwam het wel bij mij binnen dat mijn vader echt gevaarlijk en agressief was.  Op dat moment zat mijn stiefvader ook binnen en keek wat er gebeurde met onze moeder. Mijn stiefvader deed toen niks. bleef gewoon zitten.

Jaren later weet ik waarom mijn stiefvader niks deed, maar op dat moment snapte ik het niet, dat mijn stiefvader gewoon bleef zitten en geen actie voerde om het te stoppen op dat moment.

 

Jaren geen contact met vader.

 

Door de gebeurtenis in de tuin met mijn moeder, geloofde ik wat mijn moeder vertelde. De agressie van mijn vader was hierdoor te zien.  Deze gebeurtenis was voor mijn moeder een punt dat ze aan ons kon laten zien dat ze juist heeft gehandeld. Zo kon ze ook ons nog meer laten geloven hoe slecht onze vader wel niet is.

Ik was al heel lang bang voor mijn vader en hierdoor nog meer.

 

Jarenlang wilde ik ook geen contact met mijn vader.

Er werd ook jarenlang verteld dat mijn vader in de bak zat voor vele diefstallen, en zou mijn vader aan de drugs zitten.  Mijn vader was echt in mijn ogen dus een hele slechte vader.

Niet wetende dat mijn moeder dit dus voor elkaar wilde krijgen.

 

Vader is dood

Rond mijn 8ste levensjaar kreeg ik te horen van mijn moeder dat mijn vader overleden zou zijn. De jaren ervoor was mijn vader heel slecht, agressief en wilde hij ons vermoorden..  Ik vond het toen best dat mijn vader er niet meer zou zijn. Het deed me toen niks.  Jarenlang waren we bang voor hem en nu is hij overleden. Eindelijk hoefde we niet meer bang te zijn om hem tegen te komen. Zelfs als we mensen tegen kwamen die wat op mijn vader leken, waren we al bang en rende we zelfs voor hun weg. Zo zie ik mij en mijn broertje nog wegrennen voor een man die achter ons huis woonde.. die zal wel gedacht hebben, wat hebben die kinderen nou.

 

Jaren gaan voorbij..

In de zomervakantie dat ik naar de middelbare school ging is mijn moeder voor de 2 de keer gaan scheiden. 3 jaar daarvoor was het mijn moeder gelukt om zelfs onze achternaam te wijzigen. We kregen toen de achternaam van onze stiefvader. Deze achternaam daar lopen we dus nog steeds mee.

 

Een paar weken voordat ik 17 werd,  werd ik ineens gedumpt.

Ik werd toen gedumpt bij mijn biologische vader.

Moeder was mij zat. Ze kon al vanaf dat ik klein was al niet met mij omgaan. Ik was niet de perfecte dochter voor haar. In haar ogen kon ik al nooit wat goeds doen. Mijn zus en broertje waren wel perfect. Altijd was ik de schuldige.

Zelfs naar een vakantie naar Turkije in 2001 werd ik door mijn moeder geannuleerd en mocht ik niet meer mee. Denk nog altijd dat ze nooit geboekt heeft voor mij. In die vakantie liep alles verkeerd bij hun. De ene werd ziek en de ander trapte ergens in. De hele vakantie van hun was niet geslaagd.  (karma) Als ik gewoon mee was geweest, dan hadden ze geen problemen gehad 🙂

 

Gedumpt

Mijn vader was toch dood? Nu leeft hij weer.

Zou agressief zijn, en wilde ons vermoorden en dan dump je je eigen dochter bij hem.

Als je een goed verstand zou hebben, en de verhalen zouden kloppen, dan dump je je dochter niet bij zo iemand toch?

Het voelde ook niet goed toen ik net bij mijn vader werd gedumpt. Zat op dat moment ook in het examenjaar. School hierdoor ook niet afgemaakt, en daar heb ik veel spijt van.

Uiteindelijk ben ik in tehuizen gekomen tot mijn 18 de levensjaar. Met 18 jaar ben je volwassen volgens de wet, dus dan sta je er alleen voor.

Ik ben toen op kamers gaan wonen. Eerst 3 maanden nog kamertraining gedaan en wilde graag het contact met mijn moeder weer goed opbouwen.

 

Hopen op een goeie band met mijn moeder

 

Na 3 maanden op kamertraining te hebben gezeten kreeg ik een kamer in Beverwijk. Ik wilde namelijk terug in mijn oude buurt en dan het contact met mijn moeder weer goed krijgen. Hoopte dat ik na vele jaren een goeie moeder dochter band zou krijgen.

In mijn hele jeugd heb ik geen goeie band gehad en voelde de liefde niet van mijn moeder. Als ik vroeger al wat vertelde, keek ze me aan alsof ik niet goed was. Moederliefde die je als kind zo nodig hebt en dat niet krijgt is emotioneel best zwaar.

Hierdoor kan ik moeilijk aan mensen hechten en relaties aangaan.

Ik was ook 2/3  jaar oud in de scheiding van mijn ouders. Dit zijn belangrijke jaren voor een kind dat moet opgroeien. Als de situatie niet veilig is kun je als kind moeilijker hechten aan mensen.  Mijn moeder gaf altijd aan tegen familie en kennissen dat ik anders was, en ze niet weten hoe ze met mij om moesten gaan. Het zou heel goed kunnen dat het dus hier aan ligt.  Ik was ook niet perfect voor mijn moeder, en dat doet ook wel wat met een kind. Je wilt er ook bij horen.  In de omgeving werd door mijn moeder verteld dat ik gehandicapt zou zijn en een autisme zou hebben. Daarom werd ik dus anders gezien door de omgeving. Ook al zou dat zijn dan kun je gewoon normaal tegen diegene zijn.

 

Hoop

 

Ik heb heel vaak gehoopt dat het ooit wel goed zou komen met de band met mijn moeder. Elke keer probeerde ik het weer om het contact te verbeteren. Helaas liep het elke keer weer mis. Ik weet nu dat die hoop voorgoed weg is.

Uiteindelijk krijg ik mijn eigen eerste woning in Heemskerk in 2007.

De hoop dat alles goed zou gaan.. Hier begon mijn depressie dus op te komen. In de periode in Den haag werd toen ook al vast gesteld dat ik toen zwaar depressief was. Op dat moment geloofde ik er niks van. Ik had in die periode dat ik in tehuizen kwam en nachtopvangen ect. wel een baan gevonden, waar ik het wel naar mijn zin had. Ik verborg mijn depressie toen. Een masker droeg ik voor vele. Als ik terug kijk naar toen, was ik zeker wel depressief, maar liet dat niet aan de buitenkant toen zien.

Eind 2008 werd ik uiteindelijk wegens mijn depressies opgenomen. 10 maanden lang.

 

Begeleid wonen projecten

Na mijn opname ben ik begeleid wonen gaan doen.  Ik kwam terecht in Lelystad. Weer een omgeving waar ik niemand ken.  Je hoopt bij begeleid wonen dat je goeie hulp krijgt, zodat je uiteindelijk op je zelf kunt wonen en dat het goed blijft gaan. Helaas kreeg ik met oplichters  te maken die alleen maar uit waren op geld. Via mijn pgb kregen ze flink wat geld voor zorg wat ik niet kreeg. Ik werd zieker in de papieren gemaakt, dan dat ik was. Ik zocht uiteindelijk een ander begeleid wonen project in mijn oude omgeving. Die vond ik. Deze begeleid wonen was helaas ook uit op geld, en niet om mensen te helpen. Het ergste is nog dat deze persoon gewoon  een nieuwe naam is begonnen en weer opnieuw is begonnen.

 

Eindelijk eigen woning

Vanwege dat ik de media had opgezocht en de situatie door de zorginstelling zorgelijk was, kreeg ik met voorrang  een eigen woning. Juli 2012 zat ik eindelijk in mijn eigen woning. Eindelijk rust in mijn leven.

 

En dan is het 2014

Begin het nieuwe jaar komt mijn leven op zijn kop te staan. Mijn vader zoekt weer contact na jaren geen contact te hebben gehad. Ik gaf aan dit vanwege het verleden ook niet meer te willen. Paar dagen was het stil..  Toen kwam er een mail van mijn vader binnen. Een mail dat mijn leven echt op zijn kop zetten. De verhalen die mijn moeder jarenlang heeft verteld tegen ons, blijken leugen te zijn.

Mijn moeder vond het nodig om met leugens onze vader uit ons leven te bannen. Ze heeft ons zo bang gemaakt dat we onze vader niet meer wilde zien. Als we hem zagen waren we zo bang voor hem, dat we wegrenden van hem.  Was ik in huis en mijn vader stond aan de deur, dan verstopte ik mij in huis zodat hij mij niet meer kon zien.

Hierdoor kreeg mijn moeder haar zin. Zo kreeg mijn vader ons niet meer te zien.

 

Slachtoffer is de dader in vechtscheiding

 

Moeder werd gezien bij instanties dat ze slachtoffer was van onze vader. Vader zou de dader zijn in het gezin. Mijn moeder beïnvloeden  de instanties dusdanig dat alles uiteindelijk werd geloofd wat er maar verteld werd. Het gevolg hierin is dat mijn vader gezien werd als heel slecht. Het belangen voor het kind bij een scheiding verliezen ze uit het oog.  Voor de ontwikkeling van het kind zijn ouders belangrijk, ondanks dat de opvoeding niet samen meer kan vergeet de hulpverlening vaak dat de band met ouders van levensbelang zijn in het ontwikkelingen van het kind.

Je hoort vaak zeggen dat de ouders dit doet in belang van het kind. Deze opmerking die de ouders vertellen is dus klinkklare onzin.  Ouders doen dit wat voor hun het beste is, en niet voor het kind. Instanties zouden ook veel beter moeten weten wat een kind nodig heeft. Hoe kan een jeugdinstantie zo met 1 van de ouders meewerken? Je bent er toch voor het kind.

kinderen hebben in een scheiding ook gewoon liefde,verzorging en bescherming nodig en opvoeding van beide ouders.kinderen zijn loyaal naar beide ouders. Door de scheiding moeten de kinderen uiteindelijk kiezen voor 1 van de ouders.   Kinderen worden ingezet door je ex partner voor hun eigen persoonlijke conflict, daardoor word er misbruik gemaakt van de loyaliteit die kinderen hebben naar hun ouders.

 

Mijn vader was slachtoffer, geen dader.

 

Waarom deed mijn moeder dit? Wat is haar reden om onze vader te ontnemen? Een laster campagne heeft ze gestart en de instanties werkten daar aan mee.  Jaren wilde ik niks te maken hebben met mijn vader.. Bang als ik hem ergens zag of ik verstopte me zodat hij mij niet meer kon zien.. Dit moet ook veel gedaan hebben met mijn vader.  Hier moet je als ouder echt wel kapot aan gaan.   Mijn vader deed er alles aan om ons te kunnen zien.  Dat 1 ouder zoiets kan veroorzaken bij hun eigen kinderen, dan ben je echt geen goeie ouder. Er werd ook aangegeven dat wij thuis niet goed werden verzorgd door onze moeder.  Met deze klacht werd door de instanties niks meegedaan.

Doordat er niet werd ingegrepen, ging mijn vader er echt kapot aan. Uiteindelijk dreigde mijn vader ook om ons wat aan te doen. Als mijn vader de kans kreeg om ons te zien, zou hij ons doodschieten. Hij gaf aan als hij ons niet meer zou mogen zien, dan zou niemand ons meer zien. Met deze opmerking besloot mijn moeder via haar advocaat dat ze naar een blijf van mijn lijfhuis moest. Van dit kan ik niet herinneren dat we daar terecht zijn gekomen. Ik kan wel de verhuizing nog herinneren van het huis waar alles gebeurde, dat we daar weg gingen en we een paar straten verder zijn gaan wonen.

Mijn moeder gaf aan dat we moesten verhuizen, zodat onze vader niet meer zou weten waar wij woonde. Ons huistelefoon werd een geheim nummer.. Ze deed er dus letterlijk aan om bij ons in te laten zien dat ze handelen voor ons.

 

De emotionele kindermishandeling.

Aandacht van mijn moeder kreeg ik niet. Liefde die ik als kind nodig had, kreeg ik ook niet. Mijn vader was er niet vanwege dat mijn moeder hem uit ons leven had gebannen. Stiefvader kan ik helaas niks van herinneren. onverzorgd liepen we erbij toen we nog klein waren. Niemand kreeg ik in de omgeving. Vele mensen zagen dat mijn moeder het op mij had gemunt, want zelfs in het openbaar zette mijn moeder mij voor schut, verzon ziektes en vertelde tegen vele mensen dat ik niet goed was.  Hoe kan het dat instanties dit niet zagen? of keken ze gewoon weg? Dat ik 2 jaar oud was en ik toen nog steeds niet liep en dat ik nog steeds niet begon te praten dat moet toch gezien worden dat er iets niet goed is in het gezin. Ze gaven aan dat het door de scheiding kwam, dat kan heel goed, maar verder werd er dus niet gekeken.

De emotionele mishandeling werd hierdoor niet gezien.

 

Laag zelfbeeld

Een laag zelfbeeld al jaren.. Onzeker over me zelf. Bang iets verkeerds te doen. Onzeker over mijn uiterlijk. Mijn moeder vond mijn broertje een lekker ding  ( dat heeft ze zelf gezegd) en over mensen die ze op tv zag, gaf ze aan dat ze die mensen mooi vond. Shakira vind ze dan ook een heel mooi mens. Over mij kon ze zo iets nooit zeggen. Ik zou ook nooit iets goeds bereiken werd mij verteld. Mijn zelfvertrouwen is behoorlijk negatief hierdoor. Faalangst heb ik ook daardoor ontwikkelt.. bang voor alles om te falen. Levenslang onzeker door het leven is geen pretje. Contact met leeftijdsgenoten maken was ook altijd heel lastig.

Ik had vroeger ook bijna geen vriendinnen en was vaak alleen. Werd ook veel gepest vanaf groep 6 en op de middelbare school gingen de pesterijen gewoon door.

 

De schade is levenslang.

 

Voor het hele leven ben ik getekend door de vechtscheiding van mijn ouders.  Als de jeugdinstanties goed werk hadden gedaan, had ik zeker wel een beter leven gehad. Geen depressies, of stukken minder depressief. PTSS wat ik hierdoor heb opgelopen, was voorkomen geweest. De nare dingen die ik als klein meisje moest zien, had ik dan niet hoeven zien en meemaken. De hulpverlening van de jeugdinstanties hebben flink gefaald.

Nu jaren later en ik zelf volwassen ben, zie ik vele problemen om zelf relaties aan te gaan. De langste relatie die ik heb gehad is 1,5 jaar.  Ik ben nu al heel lang alleen. Ik vind het ook moeilijk om liefde te geven en ook om te krijgen.  Een gezinnetje stichten zou ik wel willen, maar vanwege de vele psychische klachten heb ik veel kans dat het kind ook psychische klachten ontwikkelt.  Een depressieve moeder voor het kind is ook niet goed.

Zo zie je dat een vechtscheiding veel ellende met zich mee brengt.

 

De maatschappij

Als een kind aangeeft dat het geen contact heeft met 1 van de ouders ziet iedereen dat als normaal. Er word dan niet door gevraagd hoe dat is gekomen. Het is niet normaal dat kinderen 1 van de ouders moeten missen. Het is daarom tijd als een kind dit aangeeft dat er door word gevraagd. Ouderverstoting is ook een onderwerp wat meer bekendheid  moet krijgen. De mensen moeten zich meer bewust maken met dit probleem.

Vaak als een kind geen contact meer heeft met 1 van de ouders dan zijn ze vaak de rest van de familie ook kwijt van de verstoten ouder. oma’s en opa’s zien dan hun kleinkinderen ook meteen niet meer. ooms en tantes zijn meteen uit het leven gewist bij de kinderen.

Mijn vader was slecht, en meteen de hele familie was slecht werd verteld.

Opa’s en oma’s hebben ook gewoon recht om hun kleinkinderen te kunnen zien.

Zo zie je dat ouderverstoting veel verder gaat dan alleen 1 ouder die word verstoten van de kinderen.Hele familie van de verstoten ouder word ontnomen bij het opgroeien van het kind.

Het is tijd dat dit meer bekendheid gaat krijgen en wegkijken niet meer mogelijk is.

De verstoten ouder gaat kapot als ze hun kinderen niet meer te zien krijgen.

Tijd voor actie..

 

Digiprove sealCopyright beveiligd door Digiprove © 2017 Didi de Vries

2 gedachten over “Internationale dag van ouderverstoting

  1. Wat heb jij een moeilijk leven achter de rug!! Bedankt om dit zo uitgebreid te delen. Ik haal hier veel inspiratie uit voor mijn tv serie over ouderverstoting. Vind het knap dat je zo met je verhaal naar buiten komt om anderen te helpen.
    Veel sterkte met alles!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.