Het stoppen van het contact met mijn vader.

Het stoppen van het contact met mijn vader.

Het stoppen van het contact met mijn vaderHet stoppen van het contact met mijn vader. De afgelopen ander halve week was mijn vader hier vanwege de schilder week in Wijk aan Zee. (Internationale kunstfestival) Het is hard maar het contact zal ik gaan stoppen met mijn vader.  Ik heb hier al een tijdje over nagedacht en het moment is nu echt aangebroken.  Het contact met mijn vader loopt helaas niet goed. Had graag gezien dat het anders zou zijn, maar dit is de beste keuze voor mij.

De afgelopen 3,5 jaar dat ik mijn vader terug heb. En ik achter de waarheid ben gekomen van de vechtscheiding hoopte ik een goed contact met mijn vader te krijgen. We hebben allebei een eigen leven voordat we contact met elkaar kregen. Helaas is onze band niet zo geworden hoe ik dat zou willen.

Ik had gehoopt op een goeie vader-dochter band.We hebben elkaar teveel jaren moeten missen, waardoor we onze band gewoon niet goed krijgen.

De afgelopen 2 weken was mijn vader hier in huis.  Overdag was hij in Wijk aan zee aan het schilderen.  S avonds was mijn vaderde ene avond wel hier aan het slapen. De andere dag sliep mijn vader ergens anders.  Het  voelde meer dat ik als hotel werd gezien en verder niet gezien werd als zijn dochter. Ik kreeg wel boodschappen van mijn vader, maar hij zou ook voor mij koken, maar kwam dan niet om te gaan koken..

Ik snap dat mijn vader druk was met schilderen, maar hij liet ook niet afweten dat het niet door ging met het eten koken.

Nooit zijn kinderen kunnen zien opgroeien en voor ze kunnen zorgen

Het stoppen van het contact met mijn vader. De vele jaren toen wij jong waren heeft mijn vader niet voor ons kunnen zorgen. Hierdoor heeft mijn vader geen vader kunnen zijn.  Vele jaren heeft mijn vader gevochten om ons te kunnen zien en voor ons te zorgen. Helaas heeft mijn vader na een aantal jaren opgegeven en is verder met zijn leven gegaan. Hierdoor heeft onze vader niet ons zien opgroeien en voor ons gezorgd. Hoe graag mijn vader vader wilde zijn, hij kreeg de kans niet.

De vele verloren jaren kun je niet meer inhalen helaas.

Mijn vader heeft vroeger alles ook alleen moeten doen, en daarom doet hij nu ook veel alleen. Ook met zijn gezondheid wilt hij niet veel kwijt. De verhalen die hij wel verteld klinken best heel vaag.. Mijn gevoel geeft aan dat hij zelf de kluts kwijt is over zijn ziektes. Ik krijg ook geen toestemming om informatie te krijgen via zijn huisarts of andere artsen. 2 jaar geleden heb ik zijn huisarts gemaild, toen mijn vader hier voor het eerst 10 dagen logeerde vanwege wijk aan zee.

Had toen zijn medicijnen nagekeken en kon er uit op maken welke huisarts mijn vader had,e n heb toen gemaild. Werd de volgende dag toen terug gebeld en helaas mocht zijn huisarts niks zeggen. Ook al ben ik mijn vader zijn dochter het mag niet. Zijn huisarts gaf wel aan dat ik bij een gesprek met mijn vader wel welkom ben, maar mijn vader wil dat gewoon weg niet. Ik had graag meer informatie over mijn vader willen hebben. Ook vanwege dat ik wil weten wat er allemaal in de familie zit met erfelijke dingen.

Toestemming

Het stoppen van het contact met mijn vaderDe verhalen wat mijn vader verteld hoe het met hem is zijn erg vreemd, en ik weet daar geen raad mee.. Dat is best lastig.  Ik zie hoe mijn vader ook symptomen heeft van dementie.. (weet niet of dit is vast gesteld bij hem) Vele dingen vergeet hij en vele dingen herhaalt hij..  Als kind zijnde moet je dan je ouder in laten zien dat ze hulp moeten hebben en dat je eigen kinderen die nu volwassen zijn toestemming geven over zijn gezondheid. Hij blijft eigenwijs en denkt het zelf allemaal nog wel te weten.. Helaas is dat niet zo..  Mijn vader was hier een tijdje vanwege de internationale kunstfestival in Wijk aan Zee. Zie link Ezels en kwasten

Dit was de 3de keer dat mijn vader meedeed aan dit festival. Die dagen waren voor mij erg zwaar dit keer..  Vele huilbuien heb ik gehad..

Deze dagen waren behoorlijk moeizaam. Mijn vader vertelde ook voor mij te koken en kwam dan weer niet opdagen, vanwege dat hij druk bezig was. vele beloften kwam mijn vader niet na..  Hij zag niet dat zijn dochter het er moeilijk mee had..

Ik had het gevoel dat mijn huis meer een hotel was. Het voelde niet goed deze dagen dat mijn vader er was..

Ook als mijn vader belt en ik aangeef hoe het gaat, dan luistert mijn vader niet echt goed.. niet op een goede manier..

Hij weet van mijn vele depressies af en maakt vreemde opmerkingen daarover alsof het niet zwaar genoeg is.

Helaas luistert mijn vader niet als ik hem iets kwijt wil en soms hoor je weken niks en dan krijg ik weer te horen dat mijn vader in het ziekenhuis heeft gelegen.. en eerst kreeg ik een bericht van hem dat ik hem op moest gaan zoeken in het ziekenhuis omdat het slecht gaat met hem en nu weet ik het gewoonweg niet meer met mijn vader..

Contact verbreken

Mijn vader ziet er wel slecht uit, maar ik kan er gewoon weg niks mee.. Hij geeft vaak niks aan en dan ineens weer bericht dat het niet goed gaat.. Als ik aangeef hoe het met mij gaat, dat lijkt voor hem niet zo belangrijk.

Ik zie mijn vader wel erg achteruit gaan. In de 3,5 jaar dat ik mijn vader nu terug heb zie ik echt wel dat het niet goed met hem gaat.  Alleen de verhalen die hij verteld klinken heel vreemd, waarschijnlijk komt dat doordat mijn vader behoorlijk dement aan het worden is..  Daarom wil ik ook al een tijd dat ik toestemming van hem krijg in zijn gegevens van huisarts en ziekenhuis ect.. Dit wil hij niet, maar beter zou ik dat wel krijgen.

Het stoppen van het contact met mijn vader is nu het beste wat ik kan doen. Vader-dochter band is het niet en zal helaas ook nooit komen en de laatste tijd voel ik me niet fijn meer door het contact.

Voor vele die dit zullen lezen zal dit naar zijn, maar hoe kut het ook is..

Had liever het contact gehouden met mijn vader, maar het voelt gewoonweg niet goed meer..

Hij heeft zijn eigen leven. Dat hij contact zocht en ik achter de waarheid ben gekomen is fijn, maar het contact wat we hebben is gewoon niet goed en zal ook niet beter worden..

Moet verder met eigen leven

Ik moet verder met mijn leven en op deze manier gaat dat niet..

Ik was altijd blij dat ik mijn vader terug had, maar ook begin dit jaar gaf ik aan dat mijn vader zijn schilderijen op moest halen.. nadat hij zijn schilderijen bij verschillende huisartsenpraktijken mocht hangen lagen ze bij mij in huis. Hij gaf eerst aan dat hij niet lang meer zou hebben en dat hij wil dat zijn schilderijen bij mij liggen als hij er niet meer zou zijn.. Nu nadat de kunstfestival was afgelopen gaf ik aan nu kun je ze weer meenemen. Ik heb er de ruimte niet voor..  Hij baalde want dit had hij niet in gedachten. Toen de schilderijen uiteindelijk werden opgehaald heb ik ook de schilderijen die in mijn huis hingen ook mee retour gestuurd..

Ik ben er helemaal klaar mee…

Het is naar om te lezen, maar ik doe er voor mezelf wel goed aan..

 

Ik heb genoeg problemen ook aan mijzelf. Ik heb mijn vader 3,5 jaar meegemaakt en ik heb vele kansen genomen om het contact goed te krijgen.. En op dit moment is dit het beste om te doen.. Hoe zwaar het ook is

 

 

 

 

 

 

 

5 gedachten over “Het stoppen van het contact met mijn vader.

  1. Ten eerste, wat is een PAS kind? En dat jij het contact met je vader verbreekt om die redenen is idioot……Jij denkt een boel, maar weet niks………Wie zegt jou dat hij geen PTSS heeft, of een herseninfarct heeft gehad? Dan heb je ook die symptomen van vergeten en herhalen……….Maar nee, jij verwacht een gezonde vader, en als ie dat niet is, moet ie maar weer oprotten. Zal maar niet zeggen wat ik nu over jou denk……….heb medelijden met je vader……….:/

    1. Ik snap u reactie, maar u ziet niet wat er van te voren is afgegaan. Waarom ik deze keuze heb genomen.. Er speelt meer dan dit.. Zie mijn volgende blogpost binnenkort binnen 1/2 dagen tegemoet

  2. Wat een gemene reaktie!!

    Mijn partner is ook een verstoten vader (inmiddels 6 jaar). Maar in onze vrienden en familiekring hebben we mensen die als kind een ouder hebben verstoten en later weer contact kregen. Eentje vond een moeder terug die een wrak geworden was mede door het grote verdriet. Dit heeft ons doen inzien hoe belangrijk het is om ons leven op te pakken! En we kennen ook de situatie dat een ouder het contact afhoudt, terwijl het (volwassen) kind het wel zoekt…. (er is geen sprake van ouderverstoting!)

    Heb je enig idee hoe zwaar het voor een kind is om een ouder terug te vinden, die eigenlijk geen ouder meer is? Dat is dubbel verdriet! Ook de verstoten ouder heeft een verantwoordelijkheid!! Je kunt dat niet alleen maar bij het kind neerleggen!!!

    Didi, ik begrijp je heel goed! Wat een verdriet dat je na het hoopvolle contact herstel met je vader geen band krijgt. Uit je verhaal en je blog kunnen we duidelijk opmaken hoe graag je wilt en dat je onwijs je best doet. Maar het moet van 2 kanten komen.
    Het liefst zou ik je adviseren om afstand te nemen in plaats van verbreken, maar ik kan me goed voorstellen dat die middenweg te zwaar voor je is, vooral omdat je zelf nog zo met verwerken bezig bent.

    Hoe vaak liken we boodschappen als ‘oordeel niet als je niet 48 uur in iemands schoenen hebt gestaan’? Laten we dat hier eens in de praktijk brengen! Wij kennen niet alle details en dat hoeft ook niet!! Didi is wijs genoeg en heeft mensen om zich heen die haar advies kunnen geven.

    Meid, je doet het hartstikke goed!! Laat niemand je wat wijs maken!!! xxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WordPress spam blocked by CleanTalk.